ต้องอยู่อย่างไร้ค่า

ท้องฟ้าช่างว่างเปล่า มีแต่ความเหงาคอยใกล้ชิดเป็นเงาติดตัว

.

.

.

.

นับตั้งแต่เธอไป ในใจฉันก็พลันมืดมัว

ยิ่งมองแสงไฟสลัว ในหัวใจยิ่งเริ่มสลาย

.

.

.

.

เธอไปอยู่ไหนกัน คิดถึงฉันหรือเปล่า

ความเจ็บรุมเร้า ความเงียบเหงาไม่เคยคลี่คลาย

.

.

'

'

ไม่ว่าเธออยู่ไหน อยากให้เธอรู้ให้เธอเข้าใจ

ฉันคงไม่มีความหมายหากไม่มีเธอเหมือนเก่า

'

'

.

.

ไม่ว่าปัญหา นั้นมีมากมายเท่าไหร่ ต่อให้สูญเสีย เท่าไหร่แลกได้เสมอ

.

.

.

.

.

แค่

.

.

.

แค่....ขอมีเธอ แค่ได้พบเธอ เจอะเจอเรื่องใดไม่หวั่น

เธอนั้นคือแรงแห่งแสงตะวันให้ฉันก้าวเดิน

.

.

.

อยากพบหน้ากัน สบสายตากัน คิดถึงเหลือเกิน

เมื่อไหร่ความห่างเกินจะจบสิ้นลงเสียที

.

.

.

แค่.....ขอมีเธอ แค่ได้พบเธอ เจอะเจอเรื่องใดไม่หวั่น

เธอนั้นคือแรงแห่งแสงตะวันให้ฉันก้าวเดิน

อยากพบหน้ากัน สบสายตากัน คิดถึงเหลือเกิน

เมื่อไหร่ความห่างเหินจะจบสิ้นลงเสียที

.

.

.

.

.

ไออุ่นจากอ้อมกอด

แววตาที่โอนอ่อนคือภาพสะท้อนให้ฉันค้นหาเธอต่อไป

ฉันคงไม่มีความหมายหากไม่ได้เธอคืนมา

.

.

.

.

.

อยากพบหน้ากัน สบสายตากัน คิดถึงเหลือเกิน

เมื่อไหร่ความห่างเกินจะจบสิ้นลงเสียที

.

.

.

อยากพบหน้ากัน สบสายตากัน คิดถึงเหลือเกิน

เมื่อไหร่ความห่างเกินจะจบสิ้นลงเสียที

.