KIRAZ

-*-

ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ

อีฟเข้าใจเลยค่ะพี่แฟน ว่าทำไมถึงขำกันขนาดนั้น

XD

น่าสนุกจัง

หึๆ

ขำกันให้เต็มที่เลยเหอะ

ขำกันไปเลย เต็มที่!

เค้าป่าวเป็นต้นเหตุนะ พี่เบิ้ลนู้นอยากจับภาพเอง แล้วก็จะขำอะไรกันมากมายฟระ ขำจนไม้กระดานพัง ดีนะที่มีกันอยู่แค่ 5 คน กับพนักงาน และคนที่มาติดต่อห้องพักประมาณหนึ่งคันรถตู้ แค่นั้นเอง

ไม่เจ็บเลยจริงๆ นะแต่อาย อายตั้งกะภาพที่ถูกแอบถ่ายไม่พอ ยังต้องมาอายเพราะไม้กระดานมันพังลงมาอีก

หงื่ออออออ

ทำด้วยกันก็รับผิดชอบด้วยกันเลยปั๊ม รัก!

อย่ามาโบ้ยเค้าคนเดียวนะ

ปล.ข้าวโพดอร่อยจริงๆ นะนั่น

เค้ามัวแต่เล่นทำนายไพ่กับอุ้มอยู่

ถ้ารู้่ว่าฮาขนาดนี้จะไปร่วมเป็นหนึ่งในผู้เห็นเหตุการณ์ (และแลจะเป็นหนึ่งในผู้ต้องหาด้วย 555)

แล้วเช้าวันต่อมาเราก็เปิดตูดแน่บ ไม่รู้ไม่เห็นกับสภาพสะพานนั้นๆ....

รูปพี่ขวัญรูปนั้น ฮ่าๆๆๆ


บุ้งเข้าใจสาเหตุสะพานหักและค่ะ
ขำทั้งรูป ขำทั้งสะพานหัก ฮ่าๆๆ
พี่แฟนอธิบายเห็นภาพเชียว ขนาดนอนกลิ้งอยู่ในห้อง ดูแล้วนึกว่าอยู่ในสถานการณ์จริง แต่ละรูป ฮ่าๆๆ


สงสารพี่ขวัญ แต่แอบขำ

ตลกอ่ะพี่ 555+

รอตอนต่อไปนะคะ

คือว่า...ไม่ได้จะแก้ตัวนะ แต่ที่หักน่ะไม่ใช่สะพานนะคะกรุณาเคลียร์ด้วย! ที่หักคือม้านั่งบนสะพานค่ะ แต่สะพานน่ะยังอยู่ดี ทุกคนก็ยืนกันอยู่บนนั่น ขืนสะพานหักจริงๆ ก็ได้หล่นปุลงไปทั้งคณะสิ ไม่ได้มานั่งขำฮี่ๆ กันอยู่หรอก

เจ้าของบล็อคนี้ก็เขียนไม่เคลียร์นะนั่น...

ลำบากให้นางเอกต้องมาตามแก้ข่าวอีก - -

ปร้าขวัญ..

บอกลุงส่งตังค์ค่าซ่อมสะพานมาเถอะ..
แลอีกหลายชีวิตยังต้องใช้..




อ้อ..น่าจะมีใครเอารูปต้นเหตุไปแปะไว้ในไซเวิลดึลุงน่อ..
อายไปถึงเกา..




ทริปนี้น่าสนุก คริคริ







ก๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก


โอ๊ะ .. บล๊อกปร้าแฟน..
ปร้าขรา กราบสวัสดีค่ะ
เห็นลูกสาวปร้าเต้น จีๆๆๆๆ แล้วใช่ป่าวววว
น้อวน่ารักเนาะ^__________^


ปอลิง. ไปเที่ยว ได้ส่งโปสการ์ดดึให้นักเรียนไว้เชยชมหรือเปล่าคะ คริคริ

มันก็ส่วนหนึ่งของสะพานนั่นแหละ

เอิ้กๆๆ





กต. หล่อนมีปัญหาอะไรกับเมียพี่หรือ?

ทริปต่อไปห้ามพี่ขวัญแทะข้าวโพดดีไหม

เค้าล่ะกลัวประวัติศาสตร์ซ้ำรอย

555 ตามมาขำต่อ

ว่าจะนอนอ่ะ แต่ทำไม่ได้ หัวเราะจนน้ำตาเล็ด

อ่านอีกรอบ ขออีกๆ

คนลงนี่ก็เขียนอะไรไม่เคลียร์ เอามาแปะทีนี่ด้วยละกัน เคิ้กๆ

มาตอบคำถามแทนเจ้าของบล็อคที่คงกำลังยุ่งอยู่กับการ แต่งฟิค(มั้ง)
จริงๆ มันไม่ใช่สะพานหรอกนะคะที่หัก (ถ้าสะพานหักจริงๆ คงได้ลงไปแอ้งแม้งกันทั้งคณะเลยละ)
ไอ้ที่หักนะมันเป็น เค้าเรียกอะไรละ มันคือไม้ที่เค้าทำไว้สำหรับให้นั่งค่ะ ลักษณะก็เป็นไม้กระดานแผ่นเดียววางทอดโดยมีไม้หน้าสาม(มั้งนะ) รองรับเป็นฐานอีกที คือยกสูงขึ้นมาจากบนสะพาน ทีนี้มันก็อย่างที่เห็นแหละมันค่อนข้างจะผุ(ดูภาพประกอบ) น่าจะเพราะไม้ไม่ค่อยดีและคงโดนแดด ลม ฝนมาหลายสิบปี คาดว่าคงไม่ค่อยมีใครไปนั่งด้วยละ(นอกจากไอ้คณะนี้ที่เห็นสะพานไม้ หรืออะไรเก่าแก่ทำนองนี้ไม่ได้ก็ต้องรีบแจ้นเข้าไปหา) สุดท้ายก็อย่างที่เห็น นั่งงับข้าวโพดกันเพลินๆ (อร่อยจริงๆ นา) พี่เบิ้ลก็ถ่ายรูปไปเรื่อยๆ ตามประสามนุษย์ติสโลกส่วนตัวสูง ปากก็คุยๆ กันมือก็ถ่ายรูป แล้วก็เอามาโชว์(คาดว่าคงเล็งช็อตนี้ไว้นานละ) ไอ้เราก็ประเภทไม่ค่อยระวังตัวเลยโดนเข้าให้ อย่าว่าแต่คนอื่นๆ เลยขนาดตัวเองยังหัวเราะอั่กๆ(แต่ปากก็ยังแทะข้าวโพดต่อไป) ทีนี้ไอ้ตัวต้นเหตุ(จริงๆ น่ะ) มันนั่งอยู่ปลายไม้อีกฝากอยากรู้อยากเห็นเลยขอไปดู(เรานั่งอยู่ตรงกลางๆ เยื้องมาทางเดียวกับรัก) คุณพี่เบิ้ลก็เอาไปให้ปั๊มดู ไอ้นั่นก็มือหนึ่งถือข้าวโพดอยู่(กำลังจะฉีกเปลือกแทะ) ก็หัวเราะเสียงดังสะท้านฟ้า ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ ปั่ก! งี๊ดดดด….
อย่างที่แฟนนิสเล่าแหละ รักน่ะมันเจ็บสุด ส่วนเราก๊อแทบจะไม่รู้สึกอะไรเลย นอกจากโลกมันจู่ๆ ก็วูบลง แต่เพราะความสูงมันไม่เยอะ ขาเราเลยยันไว้หน่อยๆ ไม่ได้ลงไปก้นกระแทกเหมือนรัก ส่วนไอ้ตัวต้นเหตุเจ้าของเสียงหัวเราะที่ทำให้ไม้ผุหักนะนั่งอยู่อีกด้านที่ไม่หักเลยรอดตัวไป แต่ขอโทษ ขำเวอร์มาก คุณพี่เบิ้ลก็ถามใหญ่ เป็นอะไรหรือเปล่า แต่ว่าหน้าก็แดงเพราะกลั้นหัวเราะไปด้วย อยากจะบอกว่าคุณพี่คะ…ไม่ต้องพยายามหรอก เค้าว่ามันไม่ประสบความสำเร็จเลยสักนิด! ส่วนเจ้าของบล็อคนั้นหัวเราะกรั่กๆ หลังจากไปช่วยพยุงน้องสาวขึ้นมาแล้ว สำหรับผู้คนแถวนั้นเราเห็นแค่แวบๆ ว่าคนกลุ่มใหญ่ที่กำลังจะเดินขึ้นรถกลับออกจากรีสอร์ทหันมามองให้ความสนใจกัน คงแอบขำด้วยละ = = หัวเราะกันจนหยุดไม่ได้ สักครู่พนักงานก็ยื่นหน้าออกมาถาม ถามว่าอะไรไม่รู้คุณพี่เบิ้ล(มั้งนะ) รีบตะโกนบอกก่อนเลย “พวกหนูไม่ได้ทำนะคะ ไม้มันผุอยู่แล้ววววว~~~” (กรั่กๆ) พนักงาน(ที่เราไม่ได้หันไปมองหน้าเพราะมัวแต่ขำกับอาย) ก็ตะโกนตอบกลับมาว่า “ไม่เป็นไรคะ ว่าแต่เป็นเจ็บกันหรือเปล่าคะ” ……….. “ไม่ค้า ไม่เป็นไร ไม่เจ็บเลย แต่อายค้า” -///- ….เสียเวลากับการหัวเราะไปนานเท่าไหร่จำไม่ได้ละ รู้แต่นานมาก ไม่เคยหัวเราะอย่างนี้มานานละ คือหัวเราะชนิดที่น้ำหูน้ำตาไหล ท้องคัดท้องแข็ง(แต่ขอโทษระหว่างนั้นคนที่มือข้าวโพดในมือก็ยังแทะต่อไป - -) คือไม่รู้ว่าแทะเพราะอาย หรือเพราะมันอร่อยจนหยุดไม่ได้ รู้แต่มัน(ปาก) มากๆ…สรุปได้ว่าไอ้ที่พังน่ะ ไม่ใช่สะพาน ไม่ใช่รั้ว แต่คือที่นั่งบนสะพานนะคะ(ดูจากภาพจะเห็นชัดเจน) ส่วนใครที่หัวเราะขันกับภาพปาปาฯ ของคุณพี่เบิ้ล และเจ้าของบล็อคนี้(ซึ่งเอาภาพทั้งหมดมาลง) …. ระวังตัวไว้ให้ดีเถอะ! หัวเราะทีหลังดังกว่าเสมอละ…เอิ๊กๆ


อ้อ แล้วก็นะ ผลบุญในครั้งนี้สำหรับการได้ทำให้คนหลายๆ คนหัวเราะ ขอให้…คฮจ.คนนี้ได้พบเจอกับคจอ. คนนั้นที่กำลังจะไปถ่ายโฆษณายามาฮ่าที่ปราณบุรีด้วยเถิด…สาธุ!

ปล.ใครหัวเราะแล้วไม่สวดภาวนาให้เราได้เจอคจอ.ที่ปราณ ขอให้กรามค้าง ขอให้เด็กเนิร์ดกลายเป็นเด็กดองงงง ดองเค็มไปอีกสักสองปีน่าจะดี หึๆ

พี่แฟนไม่รักคยูมินแล้วเหรอ ไมได้เข้ามานาน เข้ามากทีรูปหัวใจที่เขียนว่าคยูมินหายไปเลย เหอะๆๆๆ

ไม่รักคยูมินซะแว้ววววว

ยังรักค่า ^^

พี่แฟนรัก ปู้จายน่ารัก ทุกคนนนนน เอิ้กๆๆ

พี่ค้า...

น้องอยากอ่านเรื่องลึกลับยามเช้าแล้วค่ะ

อิๆ

พรุ่งนี้จะเอาขนมไปให้ตามสั่งนะคะ ฮุ

ปร้าคะ

เห็นเมียปร้าตัดผมยัง

อ้วกปวดตับ!!!!!!!!!!!!!

คริคริ เข้ามาบอกว่ายังไงเค้าก็ดีใจที่ป้าไม่มีเขี้ยว
เพราะฉะนั้นคงไม่ได้กัดแขนซะมีเค้าจนจมเขี้ยวแน่นอน



ปล.คิดถึงงงงนายแบบกะเพื่อนสนิท แล้วก็คิดถึงนายแบบกะคุณบอกอ วันนี้ขอกบฏลัทธิจองจิน เพราะลุ้นจริงๆ คู่นี้ หุหุ