KIRAZ

ช่วงเวลาที่โดนเพื่อนล้อ

ตอนเรียนมอปลายปีแรก (นานอ่ะ สิบกว่าปีแล้วด้วย) มีอาจารย์คนหนึ่งสอนวิชาสังคมวิทยา เป็นผู้ชายโสด คิ้วเข้ม(มาก) ตาคม ผิวคล้ำ อาจารย์หน้าตาน่ารัก เรียกว่าหน้าตาดีลำดับต้นๆ ของโรงเรียนเลยเถอะ รองลงมาจากโนบิตะที่สอนสังคมมอปลายปีสอง คนนั้นเป็นที่กรี๊ดกร๊าดมากๆ เพราะนอกจากจะเท่แล้วยังพลิ้ว (หมายถึงการสอน) แต่อาจารย์คิ้วเข้มของเราก็ป๊อบนะ มีหลายคนชื่นชอบถึงขนาดที่กิจกรรมเข้าค่ายอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมของอาจารย์ที่จัดทุกปิดเทอมใหญ่เต็มทุกที เต็มจนต้องจองกันล่วงหน้า

เรื่องของเรื่องคือเราทำคะแนนสอบวิชาสังคมได้ท็อป (ชอบจังคำนี้) อาจารย์ก็ไม่ค่อยจะชมหรอกนอกจากยิ้มๆ ให้ แลอาจารย์ก็รู้ว่าตัวเองเป็นหนุ่มโสดทำอะไรออกไปมากมายก็คงไม่เหมาะเพราะมีเด็กสาวและไม่สาวรอกรี๊ดอยู่ อาจารย์เรียกตอบคำถามบ่อยๆ เวลาโดดก็ให้คนไปจิกตามมาเรียน จนเพื่อนในกลุ่มเริ่มแซว และเรียกอาจารย์ว่า "แฟนตัวเอง" หึๆๆ เป็นความห่ามของเด็กวัยรุ่นเนาะ แล้วอาจารย์จะชอบมีกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมบ่อยๆ เวลาเราไปปลูกป่ากับที่บ้านก็จะเจออาจารย์ไปด้วย ท่านเลยรู้ว่าบ้านเราอยู่ในป่า - -"

จากนั้นอาจารย์ก็ชอบเรียกไปเอาซองขาว เป็นหนังสือราชการที่ฝากไปให้ หัวหน้าอุทธยานแห่งชาติที่อยู่ติดกับบ้านเรา เพราะอาจารย์รู้ว่าเราจะผ่านตรงนั้นทุกวัน เพื่อนฝูงก็แซวกันอีกว่า "วันนี้ก็ได้จดหมายรักหรอ...." โดนเพื่อนแซวไปทุกวันจากไม่คิดอะไร กูก็หวั่นไหวไปตามประสา แต่ขอออกตัวเลยว่าก็ไม่ได้มากอะไรแค่ต้องสะกดจิตตัวเองให้อยู่นิ่งๆ ตอนสบตาอาจารย์เท่านั้นแหละ (เอิ้กๆๆๆ) ร้ายแรงเหมือนกันนะเพราะขนาดไปออกค่ายที่ตากสามวันสองคืน เพื่อนฝูงกรี๊ดกร๊าดรุ่นพี่ที่มาจากมหาวิทยาลัยแต่เราไม่สนเลยเถอะ สนอะไรก็คิดกันได้ตามสะดวก

จะว่าเป็นปั๊บปี้เลิฟก็ได้นะตอนนั้นน่ะ ^^

เรียนกับอาจารย์หนึ่งปี ได้ความรู้เยอะแยะมากมายอาจารย์ออกจะแปลกอยู่บ้างแต่ก็ใส่ใจกับการสอนมากๆ พวกเราทุกคนไม่มีใครกล้าลืมทำการบ้าน อย่างที่รู้ อาจารย์ตาคมมากๆ แต่วิธีลงโทษคือ เอาไม้บรรทัดพลาสติกตีมือ ตีแปะเบาๆ เท่านั้น =_________=  คือรู้สึกอายยิ่งกว่าโดนวิ่งรอบตึกเรียนแล้วตะโกนขอโทษอ่ะ

ตอนเรียนจบแล้ว เจออาจารย์ที่เชียงใหม่หนึ่งครั้ง เราไปออกทริปกับชมรมของมหาวิทยาลัย โห ไม่ได้ต่างจากเดิมเลย หน้ายังไงก็ยังเป็นอย่างนั้น อาจารย์ขับมอเตอร์ไซค์คันใหญ่มาคนเดียว ก็ไม่กล้าถามว่าแต่งงานไปยัง (แอบกลัวคำตอบมากกว่ากลัวจะเสียมารยาทอีก) ได้ทักทายไม่กี่คำก็ต้องขอตัวแยกมาเพราะบรรดาตุ๊ดทั้งหลายจะตบเอาที่ตรูไม่ช่วยขนของแต่ดันหนีไปนั่งคุยกับคนหล่อคนเดียว

ไม่เจออาจารย์หลายปีแล้ว ถ้าเมื่อคืนไม่ฝันถึงคงนึกไม่ออกไปอีกนาน

ขอบคุณนะคะที่ทำให้ช่วงเวลาหนึ่งของแฟนนิสมีเรื่องราวดีๆ ให้จดจำ

หวังว่าอาจารย์คงสบายดีนะคะ ^^

แฟนนิส

edit @ 10 Jun 2009 12:36:38 by Fanismz